Białe niewolnice (o książce „Służące do wszystkiego”)

W książce Joanny Kuciel-Frydryszak „Służące do wszystkiego”, która będzie naszym gościem 10.12.2018, nie brakuje wątków sensacyjnych, kryminalnych i heroicznych. Warto też wiedzieć, że na wynagrodzenie służących przeznaczono tylko trzy procent domowego budżetu. >>

Joanna Kuciel-Frydryszak: Służące do wszystkiego

Fot. M. Kaczyński ©CKZAMEK


Festiwal Fabuły: Gdzieś indziej, gdzieś dalej – w stronę Indii >>

Wojciech Jagielski - ZamekCzyta.pl

„Na wschód od zachodu” Wojciecha Jagielskiego to nie jest książka o świątyniach, mędrcach, osiąganiu sensu życia poprzez głębsze, bo wschodnie wierzenia, tajemnicy bytu ukrytej w dalekich, indyjskich sanktuariach.

>>

Festiwal Fabuły: Przyziemne sprawy gwiezdnego człowieka >>

Wojciech Orlinski Lem. Życie nie z tej ziemi

Dziesięć lat przed ukazaniem się biografii „Lem. Życie nie z tej ziemi” Wojciech Orliński wydał książkę „Co to są sepulki? Wszystko o Lemie”, która – jak się okazało – wszystkiego jednak nie powiedziała.

>>

Festiwal Fabuły: Ostre jak zwykłość. „Hilfe” Brygidy Helbig >>

Brygida Helbig

Brygida Helbig w „Hilfe” oferuje nam szczerość w najlepszym literackim wydaniu, bez popadania w banał. Pokazuje, jak ostra może być zwykłość. To nie są złote myśli, ale autentyk krzyczący i domagający się empatii.

>>

Festiwal Fabuły: Przeżyjmy zbrodnię wspólnie. O „Koronkowej robocie” Cezarego Łazarewicza >>

Cezary Łazarewicz

Lektura „Koronkowej roboty” Cezarego Łazarewicza – podobnie zresztą jak jego poprzednich reportaży –  może prowadzić do niepokojącej refleksji. Czy ponure świadectwo historyczne można czytać jak absorbujący kryminał?

>>

Festiwal Fabuły: Co teraz będzie? (Ewa Winnicka i Cezary Łazarewicz „1968. Czasy nadchodzą nowe”) >>

Ewa Winnicka, Ewa Winnicka, Cezary Łazarewicz i Marian Sworzeń, Festiwal Fabuły

Chłodne marcowe popołudnie. Gramofon wygrywa kolejne takty „Białego albumu”, zagłuszając gwar dochodzący zza okna. Tłum studentów zbliża się z okrzykami na ustach do Uniwersytetu Warszawskiego. Nie pamiętają wojny – sami chcą być zapamiętani. Nudzą ich opowieści rodziców.

Następny utwór na płycie to „Revolution”.

>>

Festiwal Fabuły: Bildungsroman. O „Latach powyżej zera” Anny Cieplak >>

O „Latach powyżej zera” Anny Cieplak mówi się jako „pokoleniowym manifeście” tych, którzy urodzili się pod koniec lat 80., w okresie transformacji.

>>

Festiwal Fabuły: Mikroświat „Mikrotyków” >>

Mikrotyki Pawel Soltys zamek czyta

Rozmowy przy kawie i koniaku na Grochowie, podpalony monopolowy na Stegnach, złamane serca gdzieś między Sardyńską a Maltańską, przyjaźnie w blokach z wielkiej płyty na prawym brzegu Wisły. To świat „Mikrotyków”, debiutanckiego zbioru opowiadań Pawła Sołtysa.

>>

Festiwal Fabuły: Waga detalu. O prozie Marcina Wichy >>

Marcin Wicha

Tym, co uderza niemal od samego początku lektury „Jak przestałem kochać design” i „Rzeczy, których nie wyrzuciłem”, jest wyczucie detalu. W obu przypadkach mamy do czynienia z esejem, tekstem o znacznym ładunku erudycji i czułości.

>>

Festiwal Fabuły: Ocalić od zapomnienia. „Po trochu” Weroniki Gogoli >>

„Po trochu” Weroniki Gogoli to udany debiut prozatorski, który pochodząca z Olszyn autorka określiła jako „wyraz wdzięczności za wszystko, co dała jej Ojcowizna”. Gogola czyni język bohaterem swojej powieści, jest on w „Po trochu” żywy, dynamiczny, nieprzeźroczysty i jakby dopiero poznawany.

>>

Festiwal Fabuły: Polska Szkoła Estetyki, czyli o „Duchologii polskiej” Olgi Drendy >>

Festiwal Fabuły 2018 – Olga Drenda: „Duchologia polska”

„Duchologia polska” Olgi Drendy to ważny elementarz narodowej pamięci kulturowej, współczesna analiza tego, jak wyglądała Polska i jak żyli w niej Polacy. Autorka odkrywa rozmytą społeczną estetykę, ducha polskiego designu, narodowy gust.

>>

Festiwal Fabuły: „W powidok się książę wypisał” (o tekstach Pawła Sołtysa) >>

Festiwal Fabuły 2018 – Paweł Sołtys „W powidok się książę wypisał”

Tytułowe słowa Pablopavo śpiewał po śmierci Marka Nowakowskiego. Tekst „Soboty” poprowadzony jest w taki sposób, że słuchaczom trudno nie odczuć pustki po zmarłym pisarzu: „I tylko już nie ma tego, który by to dobrze spisał”. Ale to nieprawda, bo jest dzisiaj taka osoba. Nazywa się Paweł Sołtys.

>>

Festiwal Fabuły: Nic, które łączy, albo gdzie są wspólnoty, gdy ich nie ma >>

Tadeusz Sławek, „u-chodzić”, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2016

Ostatnią książkę Tadeusza Sławka „u-chodzić” moglibyśmy potraktować jako przedłużenie lub ciąg dalszy dwóch wcześniejszych publikacji – „U-bywać” i „Ujmować”. Moglibyśmy, gdyby nie to, że linearność, dopełnianie czy „podsumowanie” to kategorie jak najdalsze myśli Sławka – tak w poprzednich, jak i w najnowszej książce. >>

Festiwal Fabuły: Podróbka i obciach: kopiowanie wyobraźni >>

O „Duchologii polskiej” Olgi Drendy i „Normach widzialności” Magdy Szcześniak pisze Joanna Bednarek.

Transformacja to nie czas, kiedy wszystko „jest normalnie”, ale kiedy coraz głośniej artykułuje się pragnienia i nadzieje, że „wreszcie będzie normalnie”. O „Duchologii polskiej” Olgi Drendy i „Normach widzialności” Magdy Szcześniak pisze Joanna Bednarek. >>

Festiwal Fabuły: To jest także o nas: Azem Deliu >>

Festiwal Fabuły 2018 – To jest także o nas: Azem Deliu

Kim jest Azem Deliu, dwudziestodwuletni Albańczyk  z Kosowa, którego debiutancka antyutopia „Nielegalny pocałunek” („Puthësi i paligjshëm”) przebija się do europejskich odbiorców? Czy jest oryginalnym, świeżym głosem w albańskiej literaturze, czy tylko wytworem rodzimej i zagranicznej krytyki, która za wszelką cenę chciałaby go okrzyknąć „nowym Ismailem Kadare”, najbardziej znanym pisarzem albańskim, kandydatem do Literackiej Nagrody Nobla? >>

Festiwal Fabuły: Transformacja – o zmianie bez języka >>

Festiwal Fabuły 2018 – Transformacja – o zmianie bez języka – Andrzej W. Nowak

Zacznijmy od pewnej herezji – transformacja w Polsce wcale nie zaczęła się w 1989 roku. Nie jest też pewne, czy była tak nagła, jak nam się wydawało. Aby to zobaczyć, należy zmienić dotychczas używane sposoby jej ujmowania – pisze Andrzej W. Nowak. >>

Festiwal Fabuły: Potrzeba oczywistości: „Jaka piękna iluzja” Magdaleny Tulli >>

„Jaka piękna iluzja” Magdaleny Tulli

„Jaka piękna iluzja” Magdaleny Tulli to książka o doświadczeniu wzajemności zadawanego bólu, o wspólnym przeżywaniu go, wreszcie o leczniczym, wygaszającym poczucie osamotnienia otwieraniu się na świadomość wspólności. >>

Festiwal Fabuły: Tęsknoty: „Ten i tamten las” Magdaleny Tulli >>

„Ten i tamten las” Magdalena Tulli

„Ten i tamten las” Magdaleny Tulli to opowiadania o tęsknotach, uniwersalnych. Za tym, czego nie udało się spróbować. Za świadomością, że jest się ważnym. Za przyjacielem, który niespodziewanie odszedł. Za domem. Za prawem do decydowania o sobie.

>>

Festiwal Fabuły: W rozgałęzieniach rozwidleń >>

Festiwal Fabuły 2018: Fabuły w grach wideo

Fabuły w grach wideo tylko z pozoru przypominają te literackie. W świecie książek pisarz jest panem swojego świata i bohatera. A tutaj o ostatecznym kształcie opowieści decyduje gracz. >>

Festiwal Fabuły: Kształty przezroczystości (słów kilka o przekładzie) >>

Fabuły wolności >>

Kanon albo o tym, czego nie widać. Rozmowa z Przemysławem Czaplińskim >>