Seryjni Poeci 57: Dariusz Suska – wiersze

6 grudnia 2018

Dariusz Suska „W samym środku zimy. Wybór wierszy”

Fot. M. Kaczyński

Prezentujemy trzy wiersze z najnowszej książki Dariusza Suski pt. „W samym środku zimy. Wybór wierszy” (wybór i posłowie Paweł Mackiewicz, WBPiCAK, Poznań 2018). Zapraszamy na spotkanie z autorem już 11 grudnia!

 

 

Dzień po świętach

 

Coraz częściej czuję się snem.

Czasami boję się że mogę być snem

nikogo – w poniemieckim domu

z karminowej cegły gdzie płynęła

przezroczysta krew duchów a ja

nawet nie wiedziałem że jesteś.

 

Ale byłaś. Bezlistne góry za potokiem

przypominały śpiące jeże. Raz na godzinę

przejeżdżał samochód – długo wydawało

się że jego światła nie mają końca.

Dzień po świętach ale nikt nie zobaczył

tego dziecka które się urodziło.

 

Nic nie było interpretacją i nic nie było

nicością. Dopiero miałem stać się

przypisem do dzieciństwa dopiero miałem

żyć i nie żyć równocześnie. Na razie

tylko żyłem przed nocą zrywając

pozostałe z lata spierzchnięte czarne porzeczki

 

 

Dwa kółka

 

Kiedy szliśmy na wojnę z różami

oszalała dziecięca armia –

byliśmy płatkami śniegu.

Kiedy rozjeżdżaliśmy gołębie

a bezpańskie psy

wiały nam spod rowerków –

byliśmy płatkami śniegu.

Musiało nam się wydawać

że nie znikniemy przecież

poruszaliśmy się na dwóch

kółkach i nie bały się nas

tylko koty i zmarli.

Pukały się łapkami w głowę –

komu podskakujecie

komu podskakujecie?

 

 

Bóg będzie

 

Moim dzieciom

 

Boga nie ma ale będzie. Myślałem o tym długo

myślałem o równaniu w którym się pojawi

jak przyczajony do skoku martwy kot.

Z Boga urojonego Dawkinsa podobał mi się tylko

ostatni rozdział – jesteśmy takim na krawędzi snem

z którego nie sposób obudzić się bez śmierci

tak całość jest przerażająca tak patrzymy w nic.

Pewnego niepewnego dnia kiedy Bóg był jednym z nas

wręczył nam karabiny z sitowia i rozkazał strzelać do ważek –

wydaje mi się że raz dwa umarłem w dzieciństwie

stąd wszystkie moje kłopoty z mówieniem po prostu

z życiem po prostu moje zakryte choroby.

Jednak kochałem was już wtedy kiedy was nie było.

Odkąd to zrozumiałem czekam na nikogo.

Odkąd to zrozumiałem wiem już że nikt jest

 

 

Wiersze pochodzą z książki Dariusza Suski „W samym środku zimy. Wybór wierszy” (wybór i posłowie Paweł Mackiewicz, WBPiCAK, Poznań 2018). Publikacja za zgodą Wydawcy.

DARIUSZ SUSKA (1968) – poeta, absolwent fizyki na Uniwersytecie Warszawskim. Jego tomy „Wszyscy nasi drodzy zakopani” (2001) i „Cała w piachu” (2005) nominowane były do Nagrody Literackiej NIKE. Za tom „Wszyscy nasi zakopani” otrzymał nagrodę Polskiego Towarzystwa Książek. Tomy „Duchy dni” (2012) i „Ściszone nagle życie” (2016) były nominowane m.in. do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej „Silesius” i Nagrody Literackiej m. st. Warszawy. Za tom „Ściszone nagle życie” otrzymał w 2017 roku Nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida. Mieszka w Warszawie.

Seryjni Poeci #57 Kaczanowski, Suska. Goście: Adam Kaczanowski, Dariusz Suska. Prowadzenie: Piotr Śliwiński. Centrum Kultury ZAMEK, Scena Nowa g. 18, 11.12.2018

 

Przeciw krzywdzie zwierzęcej (spotkanie z Dariuszem Gzyrą) >>

Seryjni Poeci 57: Adam Kaczanowski – wiersze >>

Białe niewolnice (o książce „Służące do wszystkiego”) >>