We współczesnej kulturze łatwo o bierność, tymczasem literatura, szczególnie literacka fabuła, która pozostaje podstawą kultury, niezmiennie ma potencjał aktywizujący, często emancypacyjny, a nawet – przecież w to wierzymy – rewolucyjny. Zapraszamy na Festiwal Fabuły do Centrum Kultury ZAMEK!
Plakat Festiwalu Fabuły 2026. Autor: Marcin Markowski
Dygot to mistrzowski słowny wytrych, by w końcu nazwać to, co nam się przydarza. Jego użyteczność sprowadza się do codziennego stawiania czoła nieznanemu, ramię w ramię ze swoimi zamierzeniami i ambicjami. >>
Dla krytyków Edward Stachura nieczytany – jak się zdaje – nie jest kłopotem. A co, jeśli czyta go zbyt wielu i w dodatku „powierzchownie”?
W listopadowe popołudnie zamkowa Sala Prób zmieniła się w literackie Wembley albo, jak kto woli, w książkową Maracanę. Było to kolejne wydarzenie z cyklu „Zamek z książek”. >>
Komiks Adama Wajraka i Tomasza Samojlika to rasowy western, w którym odnaleźć możemy wszystkie charakterystyczne elementy gatunku. A przy tym „Umarły las” to pozycja, w której idealnie połączono doskonałą rozrywkę z edukacyjnym wademekum.
Spotkanie z Magdaleną Grzebałkowską odbyło się 17 listopada o w Sali Kinowej w Zamku w ramach 20. Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych OFF CINEMA. >>
W książce „Las nie uprzedza” Krzysztofa Środy jest obserwacja kształtów i barw, zapamiętywanie zapachów i okoliczności, kompulsywne zachowania dające pozór uczestnictwa w tym, co dzieje się za szklaną ścianką słoika.
W tych wszystkich tysięcznych szczelinach między wydarzeniami moja książka jest także dla mnie ciemna i niejasna – z Maciejem Płazą rozmawia Adrianna Pańczak. >>
Niespełna półtora roku temu Janusz Rudnicki, stojąc na zamkowym balkonie, powiedział w tonie postulatu: „Ludzie chcą fabuły! Mówią: coś mi opowiedz!”. I oto znalazł się ktoś, kto tę potrzebę rozumie doskonale – Ryszard Koziołek.
W ramach festiwalu Słowiańska Wieża Babel w CK ZAMEK spotkali się trzej pisarze, których łączą podobna wizja rzeczywistości i spojrzenie na przestrzeń – Jurij Andruchowycz, Andrzej Stasiuk i Jáchym Topol.
Czterdziesty pierwszy wieczór autorski z cyklu Seryjni Poeci nie był do końca ani poetycki, ani prozatorski.
Cykl DALEKO OD ORYGINAŁU rozpoczynamy od projekcji filmu „Służąca” (reż. Park Chan-wook), który premierę miał na tegorocznym festiwalu w Cannes. Zapraszamy do Zamku! 3.11.2016
Zapraszamy do Zamku na TRENING CZYTANIA, czyli warsztaty dla nauczycieli i trenerów sportowych! 3.11.2016
Eliza Szybowicz podsumowuje konkurs na opowiadanie „Wolność jest?…”. Gdybym miała zebrać swoje wrażenia jako jurorki, powiedziałabym: uczta, uczta, uczta – pisze.
Na spotkaniu promującym książkę Piotra Bojarskiego „1956. Przebudzeni” w Centrum Kultury ZAMEK obok autora siedziała Aleksandra Banasiak, symbol poznańskiego Czerwca 1956.
W ramach cyklu spotkań Seryjni Poeci po wakacyjnej przerwie zaprezentowali się Maciej Robert i Jakub Kornhauser. To był już czterdziesty wieczór autorski tej serii w Zamku.
W ramach warsztatów „Gdzie mieszka Łysol?” ostatniego dnia festiwalu w Zamku pojawili się czytelnicy najmłodsi, a zarazem najbardziej dociekliwi. Spotkanie dla dzieci prowadzili Marta Tymowska-Wicha i Marcin Wicha.
Tegoroczny Festiwal Fabuły zakończyło spotkanie wokół „Srebrzyska”, czyli najnowszej powieści Stefana Chwina. O ryzyku, przyjemności, różnicy między filozofią a teologią, o złu wypychającym człowieka poza krąg religii chrześcijańskiej z pisarzem rozmawiał Bartosz Dąbrowski.
Wit Szostak to pisarz dyskretny, nie zajmuje pierwszych stron gazet. Owa dyskretna obecność w literaturze po zapoznaniu się z jego książkami jest zrozumiała i budząca szacunek – mówił Piotr Śliwiński na spotkaniu z pisarzem.
„Kasperl i Margit” Macieja Płazy to prowadzona z dwóch różnych perspektyw powieść historyczna, której jednak daleko do tego, co nauczyliśmy się ostatnio nazywać „polską prozą rozdrapywania ran”. Ta wciągająca i humorystyczna opowieść przypomina raczej poznańską epopeję, przy czym historię traktuje się tu śmiertelnie poważnie.
„Skończone. Nic mi się nie śni. I nikt” – tymi słowami Wojciech Tochman zamykał swoje najważniejsze reportaże o Rwandzie czy Bośni. Jednak historia o realiach wojny w Ukrainie nie pozwala na taką kropkę. „Delfiny i Belzebub” to pierwsza książka w dorobku reportera, która „wcale się nie kończy”, bo jej bohaterowie – ludzie i zwierzęta – wciąż są pod ostrzałem, a ich cierpienie trwa każdego dnia.
Żadan nie opowiada o wojnie jako o wydarzeniu historycznym czy militarnym. Wojna w „Arabeskach” jest stanem istnienia – czymś, co przenika każdą relację, każde wspomnienie i każdy gest.