CK Zamek Poznań
ZamekCzyta na Facebooku

Stanisław Barańczak – rzut z dystansu

Logo Zamek Czyta
 
80 lat temu w Poznaniu – 13 listopada 1946 roku – urodził się Stanisław Barańczak. Na urodziny i na co dzień – czytajmy Barańczaka! 
 
 
Przypominamy tekst Marcina Jaworskiego opublikowany na stronie Poznańskiej Nagrody Literackiej. 

>>

Fot. Maciej Kolka-Kaczyński/CK ZAMEK. Autorką portretu Stanisława Barańczaka, który widnieje na zdjęciu, jest Anna J. Barańczak.


„B” bardzo lubię >>

– Fascynuje mnie i przeraża łatwość, z jaką rezygnujemy dziś z ręcznego pisma – mówi dr Beata Kurek, projektantka, wykładowczyni, prowadząca warsztaty związane z kaligrafią, liternictwem i kulturą pisania

>>

Potyczki z tożsamością w „Wygodzie” Natalki Suszczyńskiej >>

„Moje prawosławie to jest ta plama z trawy na białych spodniach. Niewiele da się z nią zrobić, ale nie można też powiedzieć, że jakoś bardzo się starałam. Od czasu do czasu wyciągałam białe spodnie z szafy, przypominałam sobie, że są ubrudzone, i kiwałam nad nimi głową: tak, plama dalej tu jest, trzeba się nią zająć”

>>

O śmiechu śmiertelnie poważnie. „Kasperl i Margit” Macieja Płazy >>

„Kasperl i Margit” Macieja Płazy to prowadzona z dwóch różnych perspektyw powieść historyczna, której jednak daleko do tego, co nauczyliśmy się ostatnio nazywać „polską prozą rozdrapywania ran”. Ta wciągająca i humorystyczna opowieść przypomina raczej poznańską epopeję, przy czym historię traktuje się tu śmiertelnie poważnie.

>>

Daj głos niemym ofiarom ekobójstwa. O książce „Delfiny i Belzebub” Wojciecha Tochmana >>

„Skończone. Nic mi się nie śni. I nikt” – tymi słowami Wojciech Tochman zamykał swoje najważniejsze reportaże o Rwandzie czy Bośni. Jednak historia o realiach wojny w Ukrainie nie pozwala na taką kropkę. „Delfiny i Belzebub” to pierwsza książka w dorobku reportera, która „wcale się nie kończy”, bo jej bohaterowie – ludzie i zwierzęta – wciąż są pod ostrzałem, a ich cierpienie trwa każdego dnia.

>>

Postępująca niewidzialność w świetle reflektorów. O niezdmuchiwaniu świeczek na „Urodzinach” Weroniki Murek >>

„Są urodziny, a to oznacza, że ciasto należy podpalić, świeczkę zaś zdmuchnąć”, pomyśleć życzenie (uwaga, bo jeszcze się spełni!), przyjąć brawa i wysłuchać trzeci raz kakofonicznego „Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje nam”. Sęk w tym, że to nie ta historia – przyozdobiona girlandami, owinięta złotymi serpentynami czy ociekająca deszczem brokatowego konfetti. „Urodziny” Weroniki Murek to opowieść-odwrotka, w której nic nie jest takie, jakie może się wydawać na pierwszy rzut oka.

>>

O śmiechu śmiertelnie poważnie. „Kasperl i Margit” Macieja Płazy >>

Daj głos niemym ofiarom ekobójstwa. O książce „Delfiny i Belzebub” Wojciecha Tochmana >>

Ta proza nie pozwala się zdystansować – zmusza do bliskości. O „Arabeskach” Serhija Żadana >>

Caching disabled, dynamic output genrated at 2026-11-20 03:25:19.